Dit portret van Vester is ontstaan in een bijzondere fase van zijn leven. Toen ik hem mocht schilderen, bevond hij zich al in zijn laatste levensperiode en had hij lichamelijk veel te verduren. Zitten en bewegen werden moeilijker, waardoor het tijd kostte om samen op zoek te gaan naar een houding waarin zijn ware karakter zichtbaar kon worden.

De kracht van Vesper zat in zijn buitengewoon stabiele en evenwichtige persoonlijkheid. Hij liet zich niet gemakkelijk uit balans brengen door andere honden die met veel energie, bravoure of vertoon hun plek probeerden op te eisen. Vesper hoefde niets te bewijzen. Zijn aanwezigheid alleen bracht rust en overzicht.

Wat hem bijzonder maakte, was de manier waarop hij met andere dieren omging. Hij keek niet neer op honden die onzeker of kwetsbaar waren, maar leek juist aan te voelen wat zij nodig hadden. Met geduld en vertrouwen hielp hij andere honden om zich zekerder te voelen en hun eigen plek te vinden.

Vooral die stille kracht en wijsheid die hem zo kenmerkten wilde ik vastleggen. Vester was een hond die geen aandacht hoefde op te eisen om belangrijk te zijn. Door zijn kalmte, gevoeligheid en natuurlijke leiderschap bracht hij harmonie in zijn omgeving.

Dit portret is daarmee een herinnering aan een bijzonder karakter.